|
En la fora pasinteco vivis baleno, kiu
pretendis esti re o de la maro pro sia
kolosa korpo.  iutage gi arogante agis kaj
senskrupule molestis aliajn animalojn.Jen pro tio la tuta maro troviis en konstanta maltrankvileco.
lutage, fi oj
kune diskutis pri transloio por eskapi el la ofendo de la baleno.  uste en tiu tempo sepio elstaris, kun veligita ventro kaj du hirtaj antenoj, kaj diris indigne: “Tio ne estas bona ideo. Kiu povas garantii, ke
aliloke ne estas la simila tirano? Mi proponas, ke ni severe punu in, por ke i ne
tiranu.”
Buterfio kapnee diris: “Ho, malfacile, malfacile! i estas
kolosa. Kiamaniere ni punos in?”
La sepio obstinis.
uste tiam la
baleno aperis anta ili. La fioj tuj fuis de timo, escepte de la sepio.Trovante la
sepion senmova, la baleno opiniis, ke i rigidiis de
teruro. La baleno malfermis sian fakon por engluti la sepion. Bone sinf. preparinte, la sepio subite elprucigis “inkon” kontra la koloso. Tuj nigriis la marakvo, en kiu la baleno
povis vidi nenion.
Post sufi e
longa tempo, la marakvo klariis.
La baleno frotis iajn okulojn
ka j rimarkis: Ho ! La sepio naas
proksime ! i senprokraste
rapidis al la sepio. Kiam i
refoje atakis la sepion, la 1asta refoje eligis “inkon”.Kaj la
baleno blinde nais en mallumo
kaj vidis nenlon.
La sepio plurfoje ripetis la artifikon kontra la baleno, ke la baleno, neniam tiel
mistifikita, ege koleriis kaj
laciis. Vidinte la balenon
malsata kaj laca, la sepio decidis gin kontraataki. Jen venis la anco. Alproksimiis
la baleno, kaj la sepio refoje elprucigis “inkon”, saltis sur la dorson de la rivalo kaj
tutforte sualkroiis al ia verto per siaj du antenoj.
La baleno sentis, ke io suas ian
verton, kio unue jukas kaj poste doloras al i.
“Certe 1a sepio
saltis sur mian dorson,”la baleno
pensis kaj vo1is forskui in
per sinturno kaj svingo de la vosto. Sed la du antenoj de la sepio, kiel najloj, solide alkroiis al la kapo de la baleno kaj korire doloris in.
Fine la baleno ne povis elteni la doloron kaj petis indulgon: “Bona sepio, bona frato! Malsupreniru ! Mi ne
plu molestos vin.”
La baleno morte laciis pro longa turmentado, kaj elerpigis la tuta forto. i plene submetiis al la sepio kaj senese petis indulgon: “Bone, bone! De hodia mi neniam tiranos nek molestos fiojn. Bonvolu malsupreniri!”
Tion adinte, la sepio malstreis siajn antenojn forte adherintajn al Ia baleno
kaj desaltis de sur i. Tamen,
pro forta suado far la sepio,
aperis malgranda truo sur la verto de la baleno.
De tiam, la baleno ne plu tiranis en la maro. La truo sur ia verto restas is nun kaj la balenoj devas de tempo al tempo
elakvii por elprucigi akvon en la truo post
certatempa restado en maro.
|
|
ambro
EFMINISTRO
oj
tobuso
tago
oj E-Historio E-Eminentuloj E-Movado E-Organizoj E-Gazetaro
E-Amikoj E-Materialoj 
dovida